Ik zie dat zo voor mij: de fractie van Forum voor Democratie in de gemeente Hardenberg komt één keer per week samen bij een raadslid thuis. Met z’n vieren aan de eettafel waarop een prachtig smyrnatafelkleed ligt, vier kopje dampende lavendelthee, kladblok gereed en pen in de hand. Ouderwets? Misschien, maar het is tenslotte de partij van Nederlands erfgoed.

Belangrijkste agendapunt, zelfs het enige: wie heeft nog iets gevonden over buut’nlaanders in de gemeente Hardenberg? En wat blijkt? Iemand heeft eindelijk tijd gevonden om het Hoofdlijnenakkoord 2026–2030 van de nieuwe lokale regeringspartijen door te nemen. En daar staat ergens op pagina 7, een beetje onopvallend, een zinnetje over woningen voor statushouders: “Bij de toewijzing van sociale huurwoningen is ons uitgangspunt dat we in lijn met aankomende wetgeving statushouders niet zien als voorrangsgroep.” Dus niet meer ‘eigen statushouders eerst’.

Maar wat is dat, “in lijn met aankomende wetgeving?” vragen de FvD’ers zich af. En hoe lang duurt “aankomend”? Weet je wat, oppert eentje, we stellen gewoon vragen aan B&W. En dus klom raadslid Reina Brouwer in de pen om B&W te vragen, of die even tekst en uitleg wilden geven over het Hoofdlijnenakkoord 2026-2030.

Wat de nieuwbakken raadsleden echter over het hoofd hebben gezien is, dat het Hoofdlijnenakkoord geen zaak van B&W is, maar een afspraak tussen Doen’22, CDA en VVD. Burgemeester en wethouders zijn slechts uitvoerders. De FvD-raadsleden hadden dus hun vragen aan de drie politieke partijen moeten stellen. Niet nu, maar toen het akkoord in de raad werd besproken, op dinsdag 12 mei.

Overigens hadden ze het antwoord op die vragen ook zelf kunnen opzoeken. Het huidige kabinet heeft een wetsvoorstel van het vorige kabinet over woningen voor statushouders ingetrokken, omdat het niet werkbaar was. De nieuwe minister van Volkshuisvesting wil voor het einde van dit jaar een nieuw voorstel op papier hebben, waarin statushouders dezelfde positie krijgen als andere woningzoekenden op de huurmarkt. Ze krijgen dus geen voorrang meer alleen vanwege hun status.
Dat is dus “in lijn met aankomende wetgeving”. En “aankomend” is volgens de minister voor het einde van dit jaar. Hoe lang het duurde om de antwoorden op de FvD-vragen te vinden? Maar liefst twee minuten.

Lavendelthee staat bekend om zijn rustgevende geur en smaak. De thee werkt ontspannend op het zenuwstelsel, ondersteunt een goede nachtrust en is zacht voor de spijsvertering. Voortaan moeten de FvD’ers toch maar weer zwarte thee drinken. Dan blijf je tenminste wakker en oplettend.

De nieuwe raadsleden van Doen’22 doen hun uiterste best om te voorkomen dat ze intelligent overkomen. Midden tussen het volk staan, luisteren naar hun oprispingen en vervolgens daarover vragen stellen aan B&W.

De afgelopen week was op sociale media veel kritiek te lezen op de plannenmakers van de gemeente. Overal werd aan de wegen gewerkt en alles gebeurde tegelijk. En waarom nu, zo vlak voor de vakantie. “Je moet bang worden, als je met een ambulance naar het ziekenhuis moet. Of dat je huis in brand staat!”, schreef een dame uit Sibculo.
Doen’22 klom meteen in de pen om vragen te stellen aan B&W, want ze hadden signalen gekregen van inwoners en ondernemers dat die zich zorgen maken over de bereikbaarheid van de stad, de gevolgen voor lokale bedrijven en de doorstroming van het verkeer. En de veiligheid natuurlijk, dat ook.

Signalen kregen? In werkelijkheid is het zo dat de raadsleden de Facebookpagina van de gemeente volgen en daar dan lezen wat de reacties van ‘het volk’ zijn. Wat de gemeente ook doet, 90% van de reacties negatief. Altijd. Lekker kankeren en zeuren, en Doen’22 doet dan alsof dat echte bezorgde burgers zijn.

Dit was een van de vragen van het raadslid van Doen’22:
“Heeft het college overleg met hulpdiensten over de gevolgen van wegwerkzaamheden voor hun aanrijtijden en bereikbaarheid?”
Tja, wat denken ze, dat de gemeente zegt dat de brandweer er zelf maar achter moet komen hoe ze moeten omrijden als delen van wegen zijn afgesloten? Of dat de ambulance zelf maar moet ontdekken dat een weg niet toegankelijk is? “Kan ons het schelen dat er dooien vallen, we make asphalt great again.”

En wat wil het raadslid ook weten? Of de gemeente op korte termijn met het Centrummanagement van Hardenberg in gesprek wil gaan om eventuele knelpunten te bespreken. Knelpunten? Die zijn er niet meer want de werkzaamheden zijn afgerond voordat het raadslid de vragen stelde. Als er al knelpunten waren. Want in weekblad De Toren kon men lezen en zien dat alle werkzaamheden achter elkaar werden afgewerkt.

Dat al die werkzaamheden aan (vooral) de Kellerlaan in Hardenberg nu moesten plaatsvinden, is logisch. Asfalteren en markering aanbrengen kun je niet doen als het regent of sneeuwt. De beste periode om de werkzaamheden uit te voeren is de periode mei-september. Maar dan willen alle gemeenten dat er aan hun wegen wordt gewerkt. Het is dus zaak voor een wegenbouwbedrijf om in een zo kort mogelijke periode een gemeente af te werken, waarna men naar de volgende kan.

En de Rheezerweg dan, waar een duiker in de weg wordt gelegd om wateroverlast tegen te gaan, waardoor het verkeer niet vóór camping De Kleine Belties langs kan rijden maar eromheen. Stom toch zeker, zo vlak voor het vakantieseizoen? Van 15 juni t/m 5 juli een blokje om, het is een ramp. Nou zal zondag 5 juli wel een grapje zijn, als je weet wat voor een soort camping De Kleine Belties is. Het zal dus vrijdag 3 juli zijn, de dag voordat het eerste deel van Nederland zomervakantie heeft. Dus eigenlijk prima gepland.

Nou vooruit, nog één vraag dan van Doen’22:
“Welke lessen neemt het college mee uit de huidige situatie om toekomstige werkzaamheden met zo min mogelijk overlast voor inwoners, ondernemers en bezoekers uit te voeren?”
Ik zou als B&W hier niet eens op antwoorden.

Donderdag 8 november 2003 hield het GPV een koffiemorgen in gebouw De Smidse in Heemse, waarbij een spreekster was uitgenodigd. Diny van Bruggen van de stichting De Brug was met drie Cambodjanen op bezoek om over haar werk te vertellen en als het even kon wat geld los te peuteren door te collecteren en boeken te verkopen. Op deze manier kregen de politici informatie over iets waar ze meer van wilden weten. Normale gang van zaken, niks bijzonders.

Een paar weken geleden hield Doen’22 een koffiemorgen (‘Bakkie doen’) waarbij twee bestuurders waren uitgenodigd van de op te richten streekomroep RTV4. Met ingang van 1 januari 2028 verdwijnen de lokale omroepen en gaan ze verplicht op in streekomroepen. De financiering verandert ook. Nu betaalt de gemeente met geld uit Den Haag, straks betaalt het Rijk rechtstreeks. Hoe verloopt dat proces van lokale omroep naar streekomroep en wat is de toegevoegde waarde van een streekomroep, wilde Doen’22 weten. Normale gang van zaken, niks bijzonders.

Het enige verschil met de bijeenkomst van 23 jaar geleden is dat nu moderne communicatiemiddelen worden gebruikt. Je hoeft niet meer naar een zaaltje te gaan om naar een spreker te luisteren, maar je kunt het verhaal elk moment thuis beluisteren, omdat ‘Bakkie doen’ een podcast is.

Kan dat wel? Mag dat wel? Is een omroep die op bezoek komt bij een politieke partij wel onpartijdig? Marcel Kuckelkorn van de ChristenUnie, een nazaat van het GPV, vindt van niet. Ook niet omdat voor de overgang naar een streekomroep extra geld nodig is, om de organisatie van de omroep op een professioneel niveau te krijgen. Hij stelde hierover dan ook vragen aan B&W.

“Tijdens dit gesprek werd door de omroepleiding expliciet gesproken over een extra financiële behoefte van € 80.000 tot € 100.000 vanuit de omroep, waarop interviewer aangaf dit “mee te nemen”, schreef Kuckelkorn. Kuckelkorn vindt ook dat de eindredacteur zich in een afhankelijke positie heeft gemanoeuvreerd ten opzichte van lokale politici, zo staat in zijn briefje met vragen aan B&W. Hij bedoelt natuurlijk hoofdredacteur, maar goed, in opgewonden boosheid maak je wel eens fouten.

Normaal gesproken hebben B&W zes weken tijd om antwoord te geven, maar dit hadden ze volgens mij ook wel in zes minuten kunnen doen.
“Dat nemen we mee, of nog zo’n dooddoener: daar komen we op terug”, zei de interviewer tegen de omroepmensen toen die vertelden dat ze nog zo’n 80.000 euro nodig hadden als voorbereiding op de omroepfusie. Een antwoord met een knipoog, geen toezegging, geen portemonnee die getrokken wordt in ruil voor invloed bij de omroep.

Wat het raadslid van de ChristenUnie ook tegen de borst stuitte was, dat de omroep de podcast op haar eigen kanaal had overgenomen. Volgens mij is daar niks vreemds aan, want het was een goed interview dat best meer publiek verdiende. Geen reclame voor Doen’22, maar een informatieve podcast. De actie van Kuckelkorn kun je dan ook het beste omschrijven als ‘spijkers op laag water zoeken’.

Met zijn vragen maakt hij wel reclame voor de podcast van Doen’22. En dus zullen zijn politieke tegenstanders dankbaar zijn dat hij de vragen aan B&W heeft gesteld. Misschien sturen ze hem nog wel een bloemetje. Of nodigen ze hem uit ‘om een bakkie te doen’.