Vlogman, staat er op de deur van de eerste winkel aan de linkerkant. Hier eindigde de Fortuinstraat, die liep van de Voorstraat naar de Bruchterweg. Vlogman was slager, die als een van de eerste middenstanders in Hardenberg een automatiek had, waar kroketten werden verkocht. Die automatiek zat aan de zijkant, aan de Lage Doelen.

Over zo’n automatiek werd in weekblad De Margriet nogal eens geklaagd, omdat het ‘wansmaak en spilzucht’ was:
“U kent die dingen wel: allemaal kleine vakjes waarin kroketjes liggen, die men ter plaatse verorberen kan, mits een geldstuk in de gleuf wordt gestopt. Nu is mij opgevallen dat op ieder uur van de dag deze automatieken uitstekend bezocht worden. Allemaal vrouwen, soms met kinderen. Ze staan dan gemoedelijk worstjes of kroketjes te eten waar ze minstens een kwartje per stuk voor moeten betalen. Ze zouden ettelijke kwartjes per week sparen als zij niet meer toegaven aan hun lekkere honger.”

Behalve een slagerij aan de Fortuinstraat 13 had hij ook een zaak aan de Voorstraat 30, zo is te lezen in een advertentie uit 1952. Zijn vleeswaar prees hij in die advertentie aan met de tekst “Niet ‘t beste kopen voor uw dis, is vaak een bron van ergernis”. Voordat de winkel aan de Fortuinstraat een slagerij werd, was het de zaak van groenteboer Pullen.

Naast Vlogman woonde kleermaker Meijer. Eerst D.J. Meijer en daarna, vanaf 1935, zijn zoon Mannes. Het hoge pand aan de linkerkant was ooit de meubelzaak van Jan Zweers. Daarna zat er kapper Eikendal. Tegenwoordig is de zaak gesplitst in een winkel van Pearl Opticien en Meis & Jip kleding. De voorganger van de kapper woonde eerste een huis verder. Toen hij de winkel van Zweers overnam kwam op zijn plek bloemenmagazijn Semper Florens van Tieman. Die naam betekende zoveel als ‘Altijd bloeiend’.

Aan de rechterkant is nog een gedeelte te zien van de kruidenierswinkel van Jan Bruins, op de hoek Fortuinstraat/Sallandsestraat. Aan die Sallandsestraat had Jan Bruins in 1916 een graan- en eierhandel gevestigd. De voormalige marechausseekazerne die daar stond had hij omgebouwd tot pakhuis en de woning op de hoek van de straat werd de kruidenierswinkel, waar ook pannen, potten, klompen en touw werden verkocht. Veel boeren uit de omgeving van Hardenberg kwamen daar hun eieren brengen en kregen kruidenierswaren in ruil mee naar huis. De winkel heeft tot 1987 dienst gedaan. In dat jaar namen de nazaten van Jan Bruins een nieuwe fabriek in gebruik aan de Nieuwe Haven, waarna op de plek van de oude panden De Mulderij verrees.

Op deze foto is rechts de winkel te zien van Simon Blein, ‘Duutse Simon”. Hij had de winkel sinds 1936 gehuurd en 1941, tijdens de Tweede Wereldoorlog (!), gekocht van kleermaker Eefting.  Blein, zijn vrouw Gerta en dochtertje Lotte werden twee jaar later vermoord in Sobibor. Maar wat is er dan met het pand gebeurd?

In het Salland’s Volksblad stond tien jaar na het einde van de oorlog onderstaande advertentie:
Notaris J. P. C. BOODT te Hardenberg is voornemens maandag 28 februari 1955 bij inzet en op maandag 14 maart daaraan volgend bij eindveiling, telkens des namiddag 4 uur in het Hotel Leering (Lagcher) aan de Markt te Hardenberg, ten verzoeke van de Erven van Wijlen de Heer S. BLEIN publiek te verkopen:
Het woon- en winkelhuis met pakhuis, schuur en erf, op zeer mooie stand gelegen aan de Voorstraat (hoek Fortuinstraat) te Hardenberg, groot 4.78 Are, waarin thans gevestigd de rijwielzaak E. J. Breukelman, en het pakhuis in gebruik bij eierhandel firma H. Bruins.

Eind mei van dat jaar stond in de krant dat de gemeente Hardenberg de nieuwe eigenaar was geworden. De journalist feliciteerde rijwielhandelaar Breukelman, die het pand mocht blijven gebruiken van de gemeente:

“Na jaren van wachten heeft hij onlangs van de gemeente, die het pand kocht van de erven Blein, de beschikking gekregen over de vroegere winkel van deze manufactuur, waar thans een keur aan rijwielen staat uitgestald. Wel ligt het in de bedoeling, dat een hoek van deze winkel zal worden weggewerkt ter wille van het verkeer, doch dan blijft er nog een flinke etalageruimte over, die Breukelman al jaren gewenst had.”

Fijn voor Breukelman, die hopelijk meer verstand had van fietsen repareren dan van een advertentie maken.👇

Het gemeentebestuur van Hardenberg vond 70 jaar geleden dat er een gymlokaal moest komen in de stad: het eerste, echte door de lokale overheid gebouwde gymlokaal.

In 1958 stond een klein berichtje in de krant: volleybalwedstrijden tussen uloscholen uit Ommen en Hardenberg, gymnastieklokaal de Mars. Dat was niet de naam van het gebouw maar de grond waar het gebouw stond. De straat waar de gymzaal stond was de J.H. Prengerlaan.

De bouw van de gymzaal was in 1955 openbaar aanbesteed, in café Ten Cate. De gemeenteraad had 80.000 gulden uitgetrokken voor de bouw en ook nog eens 15.000 gulden voor de bouw van een conciërgewoning bij de gymzaal. Een jaar later was de prijs opgelopen tot 100.000 gulden, zodat de conciërgewoning geschrapt moest worden.

De zaal was jarenlang het onderkomen van de gymverenigingen HGV en DOS en de scholen zonder eigen gymlokaal, zoals de Jan Ligthartschool

In 1994 verloor het gebouw zijn functie, toen het een kantoor werd van welzijnsorganisatie De Stuw. In 2011 werd het pand gesloopt, om plaats te maken voor woningen.